«

»

Nov
30

Robocratie

Laat de populaire film, Interstellar, ons de toekomst zien? Het zou zomaar kunnen, zeker wat betreft de leefbaarheid van deze aarde. Het rupsje “nooitgenoeg”, de mensheid, is in staat om met kortstondig voordeel lange termijn nadelen op de koop toe te nemen (wie dan leeft, wie dan zorgt). Waar vroeger iedereen bezig was met voedsel voorziening, is tegenwoordig bijna niemand meer bezig met voedselvoorziening. Echter dat kan snel drastisch veranderen laat Interstellar ons zien, ingegeven door het kortetermijndenken. De mensheid heeft weliswaar een revolutie ontketend, evalueert zelf mee, maar wordt hoofdzakelijk gestuurd door het limbisch-systeem – het kippengeheugen, het oergeheugen, dat uiterst primaire en slecht doordachte beslissingen neemt. Stuurloos rennen we het geld achterna. Visieloos denderen we een toekomst tegemoet waarvan sommigen (en niet de eerste de beste) zich afvragen of ze wel in die toekomst willen leven. De verwachting is dat alles geautomatiseerd en gerobotiseerd is en de vraag is maar of die robots wel zo mensvriendelijk zouden zijn (zoals in Interstellar). Waarom zouden ze? Waarom zouden ze niet kil en koud  tegenover de mensheid staan? De mensheid onderdrukken, uitroeien zelfs, als domme nutteloze oerwezens. Waarom zouden ze niet net zo onverschillig zijn ten opzichte van ons zoals wij ten opzichte van de rest van de soorten? Geen direct nut, weg er mee! Wellicht nog grappig als jachtobject, maar meer ook niet. Anderzijds, waarom zouden de robots samenwerken om de mensheid te vernietigen en niet ten strijde trekken tegen de echte vijand, de (andere) robots? Interstellar-Walking-Monolith-Robot Hoe dan ook, binnen 200 jaar kan dit het toekomstbeeld zijn: de robot regeert – robocratie. Wie krijgt de schuld van al deze ellende? De ICT, wordt er in koor geroepen. Van Miltenburg (Kamervoorzitter) was de betekenis al kwijt van deze afkorting. Google moest uitkomst bieden: “Inherente Computer Troubles” zou vast niet de uitkomst geweest zijn. ICT is dan ook niet de oorzaak van de ellende. De schuld ligt bij de mensheid zelf die visieloos voor het voordeel op de korte termijn kiest (een robot die het werk beter en goedkoper doet, alles kan en nooit klaagt, is zo slecht dan nog niet). Is daar dan iets aan te doen, aan het gedrag van de mens? Godsdienst, wellicht ook ooit ontstaan door een gebrek aan overvloed, heeft het geprobeerd met het voorspiegelen van een betere toekomst na de dood, maar is er niet in geslaagd. Wellicht maken we nog een kans, aangestuurd door de ICT, door de mens onsterfelijk te maken. Kortetermijndenken is dan een misdaad.